moprhemes / prawykonanie

morphemes to utwór na chór i orkiestrę, którego punktem wyjścia jest pojęcie najmniejszej jednostki znaczenia — morfemu — przeniesione w obszar doświadczenia dźwiękowego. Kompozycja traktuje głos ludzki jako podstawowy „materiał znaczący”, podlegający ciągłym przekształceniom: rozszczepieniu, multiplikacji, zatarciu granic pomiędzy artykulacją a czystą sonorystyką. Struktura utworu rozwija się poprzez procesy transformacyjne, w których krótkie impulsy wokalne i instrumentalne stopniowo organizują się w większe formy, budując dramaturgię opartą na napięciu między fragmentem a całością.

Kluczowym elementem koncepcji jest przestrzeń. Chór rozmieszczony wokół publiczności tworzy wielowymiarowe środowisko akustyczne, w którym słuchacz znajduje się wewnątrz krążących warstw brzmienia. Kierunkowość dźwięku, jego oddalanie się i przybliżanie, nakładanie się oraz interferencje stają się równorzędnymi środkami kompozytorskimi obok harmonii, rytmu i barwy. Orkiestra pełni rolę osi energetycznej utworu — inicjuje procesy, stabilizuje lub destabilizuje puls oraz prowadzi narrację ku kulminacjom oraz intymności.

„morphemes” podejmuje refleksję nad relacjami zbiorowości, między znaczeniem a jego rozpadem, między komunikacją a czystą…